Waarom je honger houdt als je minder eet (en wat je mist)

Transformation reels laten niet zien wat er gebeurt tussen de before en after. Die honger. Die onrust. Het gevoel dat je lichaam tegen je werkt.

Ik keek er continu naar als inspiratie, maar het werkte niet en ik vond iets effectievers om fat-loss doelen te behalen: voelen wat er in mijn lichaam gebeurt.

Honger. Vol. Of juist niets. Ook de afwezigheid van een signaal zegt iets.

Je lichaam gebruikt meerdere signalen

In mijn werk zie ik dagelijks wat er gebeurt als eetpatronen ontregeld raken. Een recente artikel in Frontiers in Nutrition (Sun et al., 2025) liet me iets zien dat klopte met wat ik al voelde: je lichaam gebruikt meerdere signalen om te stoppen met eten. En die komen niet tegelijk.

Wanneer je begint te eten, rekt je maag uit. Dat geeft snel een vol gevoel, een volumesignaal dat zegt: er zit iets in mijn maag.

Maar verzadigd zijn ontstaat later. Pas wanneer wat je eet verder komt in je dunne darm, gaan andere signalen naar je hersenen. Die signalen zorgen ervoor dat je niet alleen stopt met eten, maar ook langer verzadigd blijft.

Timing maakt het verschil

Maaginhoud begint pas na enkele minuten over te gaan naar de dunne darm. Vloeistoffen in 5-15 minuten. Lichte maaltijden in 10-20 minuten. Gemengde maaltijden met vet of eiwit in 20-60 minuten.

Dit is het moment waarop hormonale verzadiging kan starten.

Eet je snel? Dan stop je op maagrek. Geef je wat meer tijd? Dan krijgt hormonale verzadiging de kans. Welk signaal dominant wordt, hangt af van timing.

Het systeem past zich aan

In het werkleven gebeurt dat eerste vaker. Maaltijden zijn snel en afgeleid. Het vroege signaal krijgt voorrang. Verzadiging kost tijd, maar tijd krijgt het niet altijd.

Je lichaam past zich aan aan wat je herhaaldelijk doet. Als "vol" structureel wordt waar je op stopt, wordt dat je interne referentie. Negeer je die latere verzadigingssignalen consequent, dan kan de gevoeligheid afnemen. Niet omdat de behoefte verdwijnt, maar omdat het systeem zich aanpast.

Dat zie ik in de praktijk. Overgewicht is zelden gebrek aan kennis. Het is vaak een mismatch tussen wat je denkt en wat je lichaam aangeeft.

In de praktijk

Herkennen welk signaal je gebruikt, dat is waar het om gaat.

Als je voelt wat er gebeurt, kun je echte honger herkennen. En onderscheiden van eten omdat het 12 uur is, omdat het er ligt, of omdat het lekker ruikt.

Strength in Body is ook herkennen wat je lichaam niet nodig heeft.

Als je jaren gewend bent om te stoppen bij "vol", kan je lichaam in het begin tegenstribbelen. Honger die niet weggaat. Onrust. Het gevoel dat er iets niet klopt. Dat hoort erbij. Het lichaam was jarenlang gewend aan iets anders.

Herkennen wat er gebeurt is de eerste stap. Oefenen ermee is de tweede. Je lichaam past zich aan. Voor de één gaat dat in weken, voor de ander duurt het maanden. Beide zijn progressie.

We hebben toegang tot meer kennis over voeding dan ooit. De basis van hoe je lichaam werkt blijft hetzelfde. Wat wél kan veranderen: hoe goed je lichaam nog luistert naar zijn eigen signalen.

Het herkennen van verzadiging vóór dat vol gevoel vind ik een van de meest ondergewaardeerde vaardigheden bij het behouden van vetverliesdoelen.

Road is het gezondheidsmodel dat wijst naar wat al werkt.

Strength in Body vraagt: Stop ik bij vol? Of bij verzadigd? Je lichaam kan het verschil maken. Als je het de ruimte geeft.