Het voelt als eenheid, maar helderheid en vreugde blijven uit.

Naar aanleiding van het nieuws rondom de arrestatie van een religieuze voorganger merkte ik iets bij mezelf op. Niet zozeer een standpunt, maar het uitblijven van een innerlijke beweging.

Dat was vroeger anders. Ik dacht dat ik boos of verontwaardigd móést zijn. Ik zag de beelden. Ik hoorde andere leiders spreken, passend bij hun rol en bereik.

Voor mensen die gezondheid zoeken in helderheid in denken en vreugde in de tijd van leven, kan dit soort nieuws juist een inbreuk doen. Tijd en aandacht kunnen wegvloeien naar een vooraanstaande persoon met een eigen missie en visie, iemand die daarin ook succesvol al in is.

Wat ik heb gemerkt, is dat religie als gevolg heeft, dat persoonlijke groei zich niet altijd uit in verantwoordelijkheidsbesef, maar vaker in het volgen van een bepaald perspectief. Dat is menselijk, maar tegelijk kan dat aandacht zo verschuiven van binnen naar buiten, waardoor iemands persoonlijke zingeving op de achtergrond raakt.

Na verloop van tijd kan dat spanningen, frustratie en onbegrip geven en zo de kracht in het lichaam verminderen, met minder vreugde in de tijd van leven als gevolg.

Dit is wat ik ben gaan aanduiden als emotional religion.

Niet omdat emotie verkeerd is, maar omdat verbondenheid dan gemakkelijk draait om gedeelde emotie in plaats van persoonlijke richting.

De verontwaardiging over deze gebeurtenis vind ik normaal. Collectieve emotie versterkt het gevoel van eenheid. Maar dat is iets anders dan vreugde in de tijd van leven ervaren. Waar sommigen ruimte hebben voor zo’n opwelling, hebben anderen juist de aandacht nodig voor wat in hun eigen leven speelt.

Helderheid in denken betekent voor mij dat de dag die voor ons ligt niet wordt bepaald door een gedeelde opwinding, maar door bewust keuzes maken. Keuzes die bijdragen aan helderheid in gedachten, kracht in het lichaam en aandacht voor wat nu werkelijk in iemands leven belangrijk is.

Ik vind het inspirerend dat religieuze leiders vaak ondernemend zijn en dat groei van een boodschap en volgelingen daar een natuurlijk gevolg van kan zijn. Ook dit soort nieuws kan daar soms aan bijdragen.

Ik denk dat vreugde samengaat met trouw blijven aan de eigen verantwoordelijkheid, zonder de last over te nemen die een ander zelf kan dragen.