Het grootste compliment dat tijd blijkt te zijn

Wanneer een kind wordt geboren zeggen mensen vaak hetzelfde: Als het maar gezond is. Het klinkt vanzelfsprekend. Maar het is misschien ook een van de mooiste complimenten die een mens kan krijgen.

Wanneer dat kind opgroeit verandert er iets. Cultuur organiseert een leven via mijlpalen. Diploma’s. Prestaties. Rollen. Mooie momenten die bepalen wanneer iets meetelt.

Tijd wordt daarmee ook door die momenten georganiseerd.

Eerst dit bereiken. Dan dat. Daarna komt er ruimte.

Maar het compliment van gezondheid werkt anders. Ik denk dat het ontstaat via het herkennen van fundamenten die de ervaring van een leven vormen: dat stukje helderheid in gedachten, die kracht in het lichaam, dat vandaag aanwezig is, en het besef dat gezondheid zich uitdrukt in tijd.

Wanneer tijd alleen wordt gezien als iets dat moet worden ingevuld tot een volgend moment, kan gezondheid naar later verschuiven. Het compliment wacht dan.

Wanneer tijd onderdeel wordt van gezondheid, krijgen keuzes een andere betekenis. De omstandigheden ook.

Dan wordt zichtbaar hoe je tijd vandaag ervaart. En daarmee ontstaat een andere vraag: geef je tijd weg aan wat nog komen gaat, of beleef je wat vandaag al aanwezig is?