Het lichaam spreekt al

Nieuwe eetplannen volgen op maandag werken zelden voor de langere tijd gewichtsverlies, ook niet als het gezonde mealpreps zijn.

Nu het bijna zomer is, is er toch nog geen consistentie. In februari ging het nog goed, maar nu wordt de weegschaal liever vermeden.

Gewoon even focussen in de gym en meer proteins eten.

Nieuwe regels per maandag, per zomer, per podcast,

en na verloop van tijd wil het lichaam niet meer meedoen.

5 kilo kwijt om daarna 7 kilo aankomen. Dat doet pijn, want het advies zal wel niet het probleem zijn.

De boodschap die meekomt is dat jij het probleem bent.

Vanuit dat gevoel begint de volgende poging. De volgende podcast, het volgende dieet. Never give up.

Fijne gevoelens ervaren wanneer het nieuwe plan is gestart, geven tijdelijk een goed gevoel.

Maar het is te kort en het tegenovergestelde gevoel bij aankomen duurt langer.

Achter die maandag plannen zit het gevoel dat de zomertijd pas leuk wordt wanneer die kilo's weg zijn. Eigenlijk is dat vreugde uitstellen tot een toekomst dat er nog niet is, en bij elkaar veel langer duurt dan gedacht.

Als millennial heb ik de start van weightwatchers gemist, maar de hype meegemaakt van 6 tot 8 keer kleine maaltijden per dag eten op de middelbare school wel meegemaakt. Daarna intermittent fasting en nu vezels en proteins voor carbs.

Adviezen veranderen zoveel met de tijd. Ze lijken universeel, maar de resultaten op lange termijn zijn verschillend.

Terwijl de druk om aan het nieuwste advies mee te doen blijft.

Er is weinig unieks aan uitdagingen met overgewicht en obesitas.

Meer dan de helft van de mensen lukt het niet voor langere tijd, zelfs niet nu met nieuwe nieuwe AI inzichten voor perfecte gepersonaliseerde voedselplannen.

Het advies is niet altijd fout, maar het probleem zit vaker in de hoeveelheid eten dan in de kwaliteit of nutrition. Het zit in eten zonder honger en vooral in eten om tijd te vullen.

Dat is wat ik zie gebeuren wanneer er plannen gemaakt worden voor het lichaam voor een tijd die nog niet is gekomen. Wanneer de vezel voor carbs regel belangrijker is geworden dan de energie behoefte die het lichaam op dat moment heeft na een sportsessie.

Ik zie een andere weg, een die begint bij kalmte om te luisteren en vriendelijkheid naar het lichaam.

Bij het herkennen wat het lichaam nodig heeft op dit moment en eigenlijk betekent dat het vaakst herkennen wat het op dat moment niet nodig heeft.

Veel mensen kennen het gevoel wel na een uitgebreide feestdag.

Deze bijna vanzelfsprekende drang om de dag erna meer groente en fruit te willen eten.

Het kan veel minder energie kosten om daar naar te luisteren. Het voelt niet als discipline, maar kalmer. Het voelt positiever dan discipline.

Deze drang is jou signaal van het lichaam. Het heeft luid gesproken na de uiterste situatie dat het eigenlijk te veel voedsel heeft gehad.

Het spreekt op dat moment luider dan welk plan dan ook, en je hebt het wel gehoord.

Hoe mooi is dat gevoel met jouw drang naar gezond willen leven, er zomerklaar willen uitzien en dat het lichaam de capaciteit heeft om daarin mee te helpen. Er is één lijn.

Deze lijn is er ook buiten de uitersten van feestdag eetgewoontes en is herkenbaar.

Het kan spreken als een signaal van gewone honger, een simpel lichaamseigen bericht. Deze berichten van jou lichaam zijn er nog, alleen wat geplaatst naar de achtergrond.

Hoe anders jouw ervaring van tijd vandaag kan zijn, wanneer deze signalen herkend worden.

Daar hoeft de zomer niet voor te komen.

Het spreekt al.